Werkgroepen

Intervisie als vorm van permanente vorming

Sig heeft onder meer als doelstelling hulpverleners een aantal mogelijkheden te bieden tot permanente studie en vorming. Behalve studiedagen en workshops kunnen in dat kader ook intervisiewerkgroepen worden opgestart. Deze worden in principe georganiseerd voor personeel van de Centra voor Ambulante Revalidatie. De organisatie van de werkgroepen verloopt per werkjaar. Momenteel zijn er zestien actief. Enkele daarvan hebben een eigen webpagina of te downloaden publicatie. De links zijn telkens per werkgroep vermeld.

De algemene coördinatie van de werkgroepen is in handen van Viviane Vermeiren. Per werkgroep is er een inhoudelijke coördinator (in het overzicht tussen haakjes vermeld). De werkgroepen komen om de zes weken samen. Er wordt per werkjaar een programma opgesteld. Daarnaast is er tijd voor het uitwisselen van informatie over recente studiedagen, publicaties, nieuwe tests of behandelingsmethodieken en gevalsbesprekingen.

>> Kies een werkgroep en lees het verslag van de werking van 2017-2018.

 

Taaltherapie bij kinderen

De intervisiewerkgroep Taal bij kinderen staat voor een dynamische groep van een 20-tal logopedisten. Ook het afgelopen werkjaar hadden we een boeiende, rijk gevulde agenda. We wisselden voornamelijk ervaring en informatie uit over logopedische therapie bij ontwikkelingsdysfasie en bij kinderen met ASS. 

We legden de laatste hand aan het ‘Protocol diagnostiek ontwikkelingsdysfasie’, dat in september 2018 uitgegeven wordt bij Sig (in primeur in dit nummer van Signaal). We toetsten het gebruik ervan in de praktijk en brachten hierrond casussen mee naar de intervisiewerkgroep. Het was heel verhelderend om diagnosestellingen (en de vragen daarbij) verder te bekijken met collega’s. In functie van het analyseren van een taalstaal werd de TARSP toegelicht.

Met het oog op taaltherapie bij kinderen met ASS stonden we stil bij het maken van visualisaties, autismevriendelijke stappenplannen en werkbladen. Hiervoor vonden we inspiratie bij een aantal interessante studiedagen die Sig organiseerde. ESDM werd in grote lijnen voorgesteld. 

Op elke bijeenkomst werden materialen meegebracht en voorgesteld. Zo kwam materiaal rond de uitbreiding van het fonologisch en fonemisch bewustzijn uitgebreid aan bod. Het blijft zeer verrijkend om op deze manier kennis en ervaring met elkaar te delen.

 

Hanen

Deze werkgroep bestaat alleen uit gecertificeerde Hanen-logopedisten, die (bij voorkeur) in de praktijk met de Hanen-strategieën werken of aan de slag willen met het organiseren van de oudercursus. De Hanen-oudercursus heeft tot doel ouders van jonge kinderen met problemen op het vlak van taal en communicatie te leren hoe ze op een responsieve manier in het dagelijks leven een bijdrage kunnen leveren aan de ontwikkeling van hun kind. Sig organiseert regelmatig Hanen-workshops. Alleen logopedisten kunnen hiervoor inschrijven.

In de vergaderingen wordt telkens theoretische materie doorgenomen die gelinkt is aan Hanen. We maken ook tijd voor intervisie met beeldmateriaal uit de eigen oudercursussen. Hierbij spelen de Hanen-strategieën samen met de kennis van Video Interactie Begeleiding en andere kennis en ervaring een belangrijke rol. We werken steeds oplossingsgericht. De werkgroepleden delen hun opgedane kennis van gelezen boeken en/of gevolgde workshops en studiedagen. Dit werkjaar kwamen de volgende thema’s aan bod: eetproblemen, inclusief onderwijs, omgaan met culturele diversiteit en anderstaligheid, onderzoek, en ondersteunende communicatie.

Verder hebben we ons gebogen over de vernieuwde uitgave van ‘More Than Words’, nu vertaald in het Nederlands: ‘Meer dan woorden’. De uitgave is bedoeld voor het organiseren van een cursus voor ouders met een kind met ASS. Enkele werkgroepleden volgden deze opleiding. We hebben samen (met voorbereiding thuis) zowel het ouderhandboek als de handleiding met diavoorstellingen doorgenomen. Daarnaast stonden de methodiek ESDM en het boek ‘Autisme bij jonge kinderen’ op het programma. Ten slotte keken we samen terug naar beelden van ouder/kind-opnames i.f.v. het geven van feedback in de oudercursus.

>> Hanen-web = informatiepunt over de Hanen Oudercursus in Vlaanderen

 

Rekenstoornissen

Dit werkjaar bracht ons een mix aan thema’s en een dynamische inzet van alle leden. Onze agendapunten bestonden uit een rijke variatie theoretische en praktische onderwerpen. De rode draad in ons aanbod was de ontwikkeling van een digitale opvolging voor rekenremediëring via de installatie van Showpad. Vanaf 2017-18 zal in enkele CAR gestart worden met een pilootproject waarin Showpad aangeboden wordt aan kinderen met rekenstoornissen. Verder werden nieuwe remediëringsprogramma’s, methoden en testen besproken zoals Rekenlijn, Cirkelrekenen en de nieuwe Test Meten en Metend rekenen. De limitatieve lijst voor rekentests werd onder de loep genomen en aangepast aan de noden van een correcte diagnostisering dyscalculie, ook met comorbide stoornissen.

Bijzondere aandacht ging naar het herbekijken van het gebruik van attesten dyscalculie in het kader van de toepassing van het M-decreet. De fiche met basisinformatie over dyscalculie werd opnieuw besproken en verder verfijnd. Annemie Desoete kwam ons meer vertellen over subtyperingen bij kinderen en het in kaart brengen ervan via PCM. Daarnaast werd er didactisch materiaal uitgewisseld en informatie verspreid over geschikte vormingen in onze groep. Dit alles werd regelmatig gestoffeerd met een casus uit het werkveld. Onze werkwijze bestond opnieuw uit het wisselend voorzitten en voorbereiden van de vergadering, wat voor de nodige dynamiek en engagement zorgde.
 

Leesstoornissen

Deze werkgroep gaat in op praktische en theoretische aspecten bij de diagnostiek en behandeling van lees- en spellingstoornissen. Vorig werkjaar besteedden we verder aandacht aan het ‘Handboek dyslexieonderzoek, 2016’. We namen de hoofdstukken 6 t.e.m. 8 onder de loep. Deze hoofdstukken richtten zich naast theoretische aspecten zoals de causale theorieën ook op interventie bij leesproblemen. 

Op de agenda stond verder het ‘Specifiek Diagnostisch Protocol bij lees- en spellingproblemen en een vermoeden van dyslexie’ (Prodia). De fasen 2 en 3, de uitbreiding van zorg en het individueel curriculum, werden doorgenomen. Ook de situering van de CAR in deze fasen kwam aan bod. Het leek de leden zinvol een eigen diagnostisch protocol op te stellen in het kader van diagnostiek bij lees- en spellingproblemen in de CAR. Dit project zal een belangrijk onderdeel uitmaken van het programma van volgend werkjaar. 

We proberen nieuwe ontwikkelingen of actuele topics te volgen door informatie aan elkaar door te geven over gevolgde studiedagen of workshops, gelezen artikels, nieuwe projecten en interessante websites en materiaal. Ook computerprogramma’s kwamen daarbij aan bod. 

Tot slot werden praktijkervaringen uitgewisseld: waar hebben we goede ervaringen mee en wat werkt echt in therapie? Af en toe werden ook moeilijke therapievraagstukken aan de groep voorgelegd en tips uitgewisseld. Een laatste punt omvatte het bekijken en evalueren van apps en computerprogramma’s met voorleessoftware en woordvoorspellers.

>> Allemaal op een lijntje: Overzicht van Nederlandstalige spellingstests

 

Autisme

Deze werkgroep bestaat uit een groep dynamische mensen die werken met kinderen en jongeren met autisme. Zowel coördinatoren, psychologen als therapeuten (logo, ergo, kine) werken vanuit een therapeutische setting. We gaan samen op zoek naar verfijning in de diagnostiek ASS.

Het afgelopen werkjaar werden verschillende (recente) therapieprogramma’s doorgelicht, evenals de manier waarop ze geïmplementeerd kunnen worden. Hiervoor splitsten we ons op in twee subgroepen: vroegbegeleiding en kleuters enerzijds en lagereschoolkinderen en adolescenten anderzijds. In de eerste subgroep stonden we stil bij ABA, ESDM, Impact, Hanen, Zie wat ik zie, Sherborne, Interactieve Tik-Tak, enz. De vraag hierbij: Hoe ziet het therapeutisch programma eruit van een peuter met ASS en hoe resulteert dit in een evenwichtig weekschema? De tweede subgroep bekeek o.a. weerbaarheidstraining, psycho-educatie (zowel in groep als individueel) en sova-training (sociale leerverhalen, TOM-training, rollenspel…). Verder werd een lijst van sociale vaardigheden nader bestudeerd. Het werken in subgroepen werd als efficiënt en positief ervaren.

Bij dit alles stonden het werken met de context (ouders en leerkrachten) en het netwerk centraal. Verder volgden we nieuwe inzichten en bespraken gevolgde vorming. We deelden informatie aan elkaar en ondersteunden elkaar in het therapeutisch proces in de begeleiding van de kinderen met ASS. De bespreking van casuïstiek was een terugkerend onderwerp en werd als waardevol ervaren. Een uitdaging voor elk CAR blijft de integratie van kwaliteitscriteria rond ASS.

Ook dit werkjaar hielden we een materialenbeurs houden met therapeutisch materiaal, werkboeken, (therapeutische) gezelschapsspelen, kijk- en vertelboeken, prentenmateriaal, vragenlijsten, enz. Handig is de Google Drive als verzamelplaats, waarin we onze informatie ook structureerden. Op inhoudelijk vlak is onze aandacht het komende werkjaar o.a. gericht op het Jasper-programma (Joint Attention Symbolic Play Engagement Regulation).

>> Informatiebundel ASS (gratis download)
>> Stimuleren van spel en verbeelding bij kinderen met autisme (gratis download)
 

Gehoor

Deze werkgroep bestaat uit een 20-tal leden. Naast de vertrouwde gezichten zijn er vorig werkjaar een paar nieuwe, jonge collega’s bijgekomen. Aan de hand van het GPS-spel bekeken we de noden en wensen van de groep, en stelden we ons programma op.

We deelden informatie over gevolgde studiedagen en congressen. Ook casusbesprekingen kwamen aan bod. We bekeken de criteria naar therapieduur bij onze verschillende doelgroepen, bespraken artikels en teksten (o.a. visietekst Kind & Gezin) en reageerden vanuit de werkgroep met onze visie ter zake. 
 
Een collega bracht informatie aan over taalontwikkeling bij kinderen. Hierbij aansluitend bekeken we hoe we vanuit de verschillende CAR kinderen met een gehoorprobleem en een andere taal/cultuur behandelen.

Tijdens de ‘day conference’ kwamen twee collega’s van de werkgroep kinderaudiologie langs. Ze informeerden ons over de aandachtspunten en testing bij hoortoestelaanpassing van kinderen jonger dan 3 jaar. Vervolgens kregen we een zicht op de nieuwe producten, met een focus op het revalidatiemateriaal van de firma AB, met specifieke aandacht voor Baby Beats. Dit is een muziekprogramma dat bij jonge gehoorgestoorde kinderen samen met de ouders wordt doorgenomen. Verder stond er intervisie op het programma over therapiemateriaal dat in de verschillende CAR gebruikt wordt.

Een intense samenwerking tussen alle werkgroepleden zorgde opnieuw voor een boeiend werkjaar. 

 

Niet-aangeboren hersenletsel (NAH)

Het voorbije werkjaar hebben we besteed aan het uitwerken van het idee om een katalysator toe te voegen als procesbewaker bij de revalidatie van NAH. De hulpverlening voor een revalidant met NAH is vaak complex en omvat meerdere partijen, die elk eigen doelen en inzichten nastreven. Het is bijgevolg denkbaar dat die doelen op elkaar afgestemd moeten worden en dat er best een timing afgesproken wordt. Iedereen heeft er baat bij als de juiste hulpverlening ingezet wordt op het juiste moment. 

Ideaal wordt dit toegepast op het volledige traject en worden alle partijen betrokken. Het is vergelijkbaar met de taak van de casemanager, al is die bedoeld om de belangen van de revalidant te behartigen. De katalysator is echter bedoeld als neutrale bewaker van het ideale traject. Hij/zij moet iedereen voldoende beluisteren, compromissen sluiten en een timing opstellen. Elke CAR kan dit ook voor zijn eigen werking organiseren. Naast de therapeuten, de revalidant, de omgeving, de inhoudelijke coördinator en andere diensten kan er een katalysator aangesteld worden die alle betrokkenen samenroept en de hulpverlening stuurt naar een ideaal traject.

De tekst is gepubliceerd in de Forumrubriek van Signaal 103. Het moedigt andere diensten aan om dit concept uit te proberen en het idee te laten groeien. De groep neemt afscheid van Gunther Van Bost als coördinator en dankt hem voor de vele jaren leerrijke ondersteuning. 

>> Website NAH ambulant 
 

Meertalige kinderen in de ambulante revalidatie

Er werden dit werkjaar heel wat ervaringen uitgewisseld i.v.m. het betrekken van meertalige ouders bij therapie. Hierbij stootten we vaak op een gebrek aan aangepaste informatie over bv. buitengewoon onderwijs, het doel van de interventie bij heel jonge kinderen, autisme of de betekenis van een taalstoornis. 

In dat kader nodigden we An Lippens uit om de ‘TOS koffer’ voor te stellen, materiaal om professionelen en ouders te laten ervaren wat het is om een taalstoornis te hebben. We bekeken dit daarna verder op geschiktheid en mogelijke aanpassingen voor meertalige ouders. 

Ook voor de andere thema’s keken we uit naar tips en materialen. We plaatsen het thema ‘meertaligheid’ in een ruime context en bespraken in die zin ook andere thema’s. Vele allochtone gezinnen leven (zeker in de stad) in kleine woningen en/of zijn minder vertrouwd met spel en speelgoed zoals wij dat kennen. In cases ging het dan weer vaak over de plaats van de thuistaal en hoe die te ondersteunen.

>> Webpagina Meertalige kinderen (publicaties, tips, literatuur, enz.) 
>> Tales at Home (vragenlijst professionals)
 

Ontwikkelingsstoornissen 0-3 jaar

De werkgroep kwam dit jaar vijf keer samen, waaronder ook één volledige dag. We wisselden ervaringen en informatie uit over vroegdiagnostiek en vroegbehandeling. Thema’s waar we dit jaar dieper op ingegaan zijn, waren: vroegbehandeling bij kinderen met het syndroom van Down, het gebruik van de DC 0-5, en spel en spelinterventies bij jonge kinderen. 

We werkten aan de hand van video-opnames, casusbesprekingen, literatuur en verslagen van gevolgde vorming. Daarnaast was er opnieuw aandacht voor wetenschappelijke, sectorspecifieke en maatschappelijke tendensen.

 

Psychomotoriek: bewegen in de grote ruimte

We startten met het opstellen van een schema rond lateralisatie, maar dit bleek niet zo evident te zijn. We stuitten op verschillende bedenkingen van diverse therapeuten, waardoor we dit avontuur verlieten en we ons meer toegespitst hebben op evidence based werken in de psychomotorische setting om zo tot een consensus te komen. 

De laatste sessies hebben we een onderzoeksvraag trachten te formuleren omdat we merkten dat er te weinig evidence based artikels waren over bepaalde thema’s die we naar voor brachten. We zouden deze graag volgend jaar verder uitgewerkt zien. De vraag luidt: Wat is het effect van grofmotorische training op het overschrijden van de middellijn op het tekenen van een schuine lijn bij kinderen: Een drie-armige RCT?

Daarnaast bespraken we zoals ieder jaar de studiedagen, congressen en workshops die relevant waren voor onze werkgroep . Ook kwamen de meest prangende vragen van collega’s aan bod om zo informatie uit te wisselen over DCD, ADHD en autisme en hun invloed op de motoriek in de grote ruimte.

 

ADHD

De intervisiewerkgroep ADHD blijft een kleine, maar werkzame groep. Toch waren er dit jaar een aantal nieuwe deelnemers, zodat het zinvol was om de globale werking rond ADHD in een aantal CAR voor te stellen (aanmelding, onderzoek, behandeling, afsluiting). De grote verscheidenheid van werkwijze in de CAR is een interessant uitgangspunt om de eigen werking te evalueren en eventueel te verrijken.

In de loop van het werkjaar werd het federaal ADHD-actieplan opgevolgd opdat een van de leden als stakeholder betrokken was. De ontwikkeling van de ADHD-webtool is een belangrijke realisatie van de provinciale ADHD-experten onder leiding van Marina Danckaerts. We hebben samen de webtool verkend en opmerkingen geformuleerd. Hoewel er heel wat inspanningen gebeurd zijn om de webtool ook voor ouders geschikt te maken, kunnen er nog aanvullingen gebeuren. Misschien kunnen we daar vanuit de werkgroep een bijdrage toe leveren. 

De werking met ouders van kinderen met ADHD blijft een belangrijk item in onze setting. Inspiratie wordt gehaald uit diverse bronnen en visies. Belangrijke invalshoeken op dit moment zijn ‘Non Violence resistence’ (NVR), ‘zelfdeterminatietheorie’ (ZDT) en uiteraard ook gedragstherapeutische principes (GT). Als er met een groep ouders gewerkt wordt, moet de groep voldoende veiligheid bieden, met aandacht voor de beleving en (vaak) de onmacht van de ouders. In een aantal gevallen zijn de ouders soms zo ontregeld dat hun situatie eerst genormaliseerd moet worden vooraleer we met ons psycho-pedagogisch werk kunnen starten.

Een vaak voorkomend probleem bij kinderen met ADHD is dat kleine aanleidingen uitmonden in een wederzijdse escalatie, waarbij zowel ouders als kind in overdrive gaan. Voor een goede kijk op deze situaties vonden we inspiratie in het artikel ‘Ik ben mijn kind spuugzat’ (Systeemtherapie, 2015, 2, 65-81), waar drie modellen beschreven worden. In de werkgroep bespraken we de toepasbaarheid daarvan in onze ouderwerking.

Regelmatig komen alternatieve behandelingsmethodes in de belangstelling via de pers of het internet. De ouders komen dan met vragen naar ons als hulpverlener. Het is dan ook belangrijk de evoluties op dit vlak te volgen. De ADHD-webtool zal hierbij een belangrijk hulpmiddel worden, maar het opzoeken van wetenschappelijke bevindingen blijft noodzakelijk. Zo bespraken we een aantal artikels over de samenhang tussen ADHD en voeding, maar zoals vaak was er te weinig evidentie en waren de tips die erin gegeven werden zo algemeen dat ze eigenlijk gewoon voor iedereen gelden. Een meerwaarde voor de aanpak van ADHD vormen ze zeker niet. 

Een ander ‘wondermiddel’ (zo worden ze althans toch vaak voorgesteld) zijn voedingssupplementen. Eén van de leden kreeg bijvoorbeeld een vraag over CBD-olie. Opnieuw blijkt er te weinig wetenschappelijke evidentie.

Voor sessie met de kinderen zelf hebben we onder andere bronnen verkend als ‘Rots en water’ (Ykema): het programma bedient zich van een psycho-fysieke didactiek, wat betekent dat, startend vanuit een fysieke invalshoek, mentale en sociale vaardigheden aangereikt en verworven worden. Het programma bestaat uit tal van fysieke oefeningen en wordt ondersteund door middel van korte groepsgesprekken, waarin ruimte is voor zelfreflectie en het maken van korte opdrachten. Tot de doelgroep behoren kinderen die sterk fysiek in de wereld staan en meer moeite hebben met het verwoorden van gedachten, gevoelens en emoties. Het uitgangspunt is dat bij elke vorm van communicatie een keuze gemaakt kan worden tussen de harde rotsopstelling en de soepele wateropstelling. Het is een beeld dat nuttig is bij conflicthantering, bij zelfverdediging en bij het aangaan en onderhouden van contacten.

 

Sociaal werk

Deze werkgroep is er om de maatschappelijk werkers uit de verschillende CAR een forum te bieden om sociaal-maatschappelijke thema’s te bespreken en om ervaringen vanuit de eigen praktijk te delen. Maatschappelijk werk is meestal uniek in een CAR, waardoor men beperkt een beroep kan doen op directe collega’s. 

Door het programma in overleg met de leden van de werkgroep op te maken, kwamen er heel wat diverse thema’s aan bod gedurende de vijf bijeenkomsten dit jaar: o.a. wijzigingen in welzijn, sociale administratie, onderwijs, aanvraag verhoogde kinderbijslag, aanmeldbeleid, enz.). Door het uitwisselen van good practices namen we waardevolle informatie terug mee naar het eigen centrum.

 

Preventieadviseurs

Deze intervisiewerkgroep is een overlegplatform voor preventieadviseurs uit de CAR. We bespreken voornamelijk (nieuwe) wetgeving m.b.t welzijn op het werk en vertalen dit naar de CAR. Daarnaast ervaren de meeste leden het uitwisselen van informatie en praktijkervaringen als zeer zinvol. Heel wat documentatie wordt digitaal verzameld via Dropbox. Eén thema selecteren om dan samen heel concreet uit te werken, is moeilijk realiseerbaar aangezien niet elk CAR nood heeft aan dezelfde output (verschillen qua gebouw, infrastructuur, organigram, visie en missie).

Het afgelopen werkjaar kwamen de volgende thema’s aan bod: psychosociaal welzijn (burn-out- en stresspreventie, verbindende communicatie), brandpreventie en evacuatie, risico-analyses (o.a. elektriciteit), noodprocedures (o.a. actiekaart agressie),  toegangscontrole en inbraakpreventie, werkhervatting (re-integratie, VOP), en digitale platforms van de externe diensten PBW.

We verwelkomen nieuwe leden van harte in onze intervisiegroep. Een (gepland) attest basisvorming preventie is wel een vereiste. 

 

Gehoor en verstandelijke beperking

Gezien de ontwikkelingen in het zorglandschap wil deze werkgroep graag enkele aanpassingen doorvoeren op de website www.ritahoortnietgoed.be. Momenteel is de website in eerste instantie gericht naar het dichte cliëntsysteem, resp. de betrokken familieleden en opvoeders of andere professionelen die instaan voor de dagelijkse begeleiding van personen met gehoorverlies. Willen we echter beantwoorden aan de hedendaagse visies op en organisatie van zorg, dan moeten we ons ook richten naar andere doelgroepen. 

Enerzijds denken we hierbij aan tools voor de persoon met een verstandelijke beperking zelf, waarlangs empowerment gefaciliteerd kan worden. Anderzijds zouden we ook NKO-artsen en audiologen willen bereiken, die heel wat expertise hebben op het vlak van diagnostiek en hoortoestelaanpassing, maar vaak minder vertrouwd zijn met de doelgroep personen met een verstandelijke beperking. 

Aanvullend willen we de website ook graag attractiever en toegankelijker maken met behulp van illustraties via filmpjes. Dit werkjaar werkten twee studenten van de opleiding Logopedie van de Arteveldehogeschool Gent in kader van hun bachelorproef aan de website. Ze probeerden op te lijsten wat herwerkt moet worden, maakten enkele filmpjes en ontwikkelden tools gericht op empowerment. De werkgroep superviseerde en ondersteunde hen.
 
Verder was er tijd voor intervisie en casusbespreking. We wisselden expertise uit over hoortrainingsmateriaal ontwikkeld voor personen met gehoorverlies. De toepassingsmogelijkheden bij de doelgroep personen met verstandelijke beperking en gehoorverlies werden geëxploreerd. We bespraken de methodiek en resultaten van de screenings in DVC Triangel en Emiliani in samenwerking met Special Olympics Belgium. Tot slot was er een update over cochleaire inplant en discussie over mogelijkheden bij de doelgroep.

>> Projectwebsite 'Rita hoort niet goed' (online publicatie, sensibiliserend filmpje, enz.)
 

ICF in de praktijk

Ook dit werkjaar was weer boeiend. De biopsychosociale visie met ICF als instrument implementeren in onze klinische praktijk houdt ons alert en kritisch en helpt om innoverend te denken en te handelen. 

We startten het voorbije werkjaar met Lien Van Evercooren van CAR Het Veer Sint-Niklaas. Ze informeerde ons over de zorgcommunicatie en de planbespreking op basis van de biopsychosociale visie. We eindigden het werkjaar met het bekijken van een video van een dergelijke planbespreking. Beklijvende aandachtstrekkers waren: (1) het gebruik van ICF-taal, de kernbegrippen uit de methodiek van het KinderRap in Nederland, (2) het belang van een goed ingevuld ICF-schema: niet overladen, enkel relevante gegevens in ICF-taal, mensentaal, (3) testresultaten (cijfers, percentielen, …) worden an sich niet besproken. Het gaat over de cliënt niet over de onderzoeksresultaten, en (4) prioritair in de bespreking: de hulpvragen, de visie van het team op het kernprobleem, het hoofddoel en de ondersteunende en belemmerende factoren.

We werkten aan het classificeren volgens ICF en nemen dit volgend werkjaar opnieuw op in het programma. Een goed ingevuld ICF-schema in ICF-taal vormt namelijk de basis voor een kwaliteitsvolle planbespreking en voor kwaliteitsvolle behandelingen door het cliëntgericht, holistisch, contextueel gericht, vraaggestuurd, empowerend en inclusief bepalen van doelen. 

Het formuleren van doelen volgens de biopsychosociale visie bleek minder evident dan gedacht. We bespraken en bediscussieerden de inhoud van de workshop ‘Het SMART formuleren van doelen’. Een ‘moedig’ lid bracht nadien een casus in om de geformuleerde doelen in groep te bespreken. Dit was een zeer leerrijke ervaring. 

Meer vraaggestuurd werken blijkt eveneens een uitdaging. We brainstormden over faciliterende aspecten, zochten alternatieven voor het aanpakken van belemmeringen. In dit kader bespraken we eveneens het achterhalen en exploreren van hulpvragen. 

Onze agenda houdt altijd rekening met het beantwoorden van vragen die op dat moment bij de leden bovendrijven. Zo blijven vragen over de verslaggeving een hot topic. 

We stellen vast dat veranderen niet evident is, veranderen in denken is nog minder evident. Al jaren denken we stoornisgericht in stoornistaal, gebaseerd op een medisch model. De omslag maken naar het biopsychosociaal denken in ICF-taal is niet evident en stuit op weerstand. Het idee dat aan de basis van die weerstand angst ligt en het verlangen om de job zo goed mogelijk te doen, helpt om hiermee om te gaan. 

Volgend werkjaar willen we meer vanuit concrete casussen aan de slag, met de bedoeling wat we dit jaar bespraken toe te passen in de praktijk. Oefening baart kunst!

 

MusicaMova

Het doel van deze werkgroep is via intervisie het gebruik te stimuleren van muziekinstrumenten (slagwerk) in de revalidatie van kinderen met neurobiologische ontwikkelingsstoornissen, maar ook in het onderwijssysteem. We richten ons tot kinesitherapeuten, ergotherapeuten, logopedisten, psychologen, (muziek)leerkrachten  en iedereen die bezig is met muziekinstrumenten in de revalidatie of op school. 

Vorig werkjaar gingen we in op wetenschappelijk onderzoek rond muziektherapie in de revalidatie. Alle deelnemers hebben hun MusicaMova voorgesteld. We bespraken de moeilijkheden en gaven tips door aan elkaar. Elk centrum heeft de ‘muziektherapie’ gedeeltelijk gefilmd. Dit werd samen bekeken en moeilijkheden werden gezamenlijk besproken. Verder gaven we interessante studiedagen of opleidingen door en gaven we elkaar inspiratie door oefeningen door te geven. Volgend jaar willen we zoveel mogelijk met kinderen zelf werken en daarom proberen we ter plaatse in de verschillende CAR te gaan kijken. 

 

ADOS

Deze werkgroep werd pas vorig werkjaar opgericht en telt nog niet zoveel leden. We hebben onderling de doelstellingen bepaald en gaan dit in de toekomst zeker verder bijsturen. De groep richtte zich in eerste instantie op het meer in de vingers krijgen van de ADOS-afname en scoring. We zijn van start gegaan met module 3, maar we hebben gaandeweg ook beeldmateriaal bekeken van andere modules. We startten met het samen doornemen van module 3 en hebben subtest per subtest bekeken hoe we dit afnemen en welke informatie we eruit kunnen halen. We bekeken heel concreet welke vragen we stellen, welke voorbeeldverhaaltjes we spelen en bespraken dan ook welke antwoorden en gedragingen veel voorkomen. Er werd ten slotte een lijst met vragen en bedenkingen geformuleerd waaraan we volgend jaar verder willen werken. We hebben ook elke bijeenkomst samen beeldmateriaal bekeken en gescoord. Interessant vonden we ook beeldmateriaal van kinderen zonder autisme om de verschillen te proberen detecteren. We hopen volgend jaar op dezelfde praktische manier verder te werken en de deuren staan open voor nog enkele nieuwe leden. 

 

Sig vzw - Pachthofstraat 1 - 9308 Gijzegem
tel. 053 38 28 18 - fax 053 38 28 19 - - Erkenningsnr. KMO 02140